Oficjalna strona sekcji rugby KS Posnania Poznań
slide01 slide01 slide01 slide01
NABÓR DO
SEKCJI RUGBY
NABÓR
AKTUALNOŚCI !

POSNANIA_RUGBY 7

BLACK ROSES

SARMACI RUGBY

JESTEŚMY TUTAJ

ODWIEDZILI NAS
free counters
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
POSNANIA RUGBY CLUB

KS POSNANIA POZNAŃ

SPONSORZY

WSPÓŁPRACA

PATRONAT MEDIALNY

WSPÓLNIE PRZECIW BIAŁACZCE

Nasza strona
Działamy:
RUGBY DLA POCZĄTKUJĄCYCH CZYLI JAK TO SIĘ WSZYSTKO DZIEJE
Stałe fragmenty gry


Zacznijmy może od prostszych sytuacji, w trakcie wykonywania stałych fragmentów gry, a następnie przejdziemy do przegrupowań oraz gry otwartej. Istotne jest, że zawsze złamanie przepisu o spalonym wiąże się z podyktowaniem rzutu karnego dla drużyny przeciwnej.

Rozpoczęcie i 22 metry:

W tym przypadku, podobnie jak w grze otwartej, linię spalonego wyznacza piłka. W związku z tym wszyscy zawodnicy drużyny kopiącej muszą się znajdować za plecami kopacza i ruszyć za piłką dopiero kiedy ta „poleci” w stronę rywala. Zawodnicy przyjmujący kop w przypadku rozpoczęcia również muszą być ustawieni minimum 10 metrów od linii połowy. W przypadku kopu z 22 metrów, nie mogą przekroczyć tej linii, ale mogą stać bezpośrednio przy niej i przeszkadzać we wprowadzeniu piłki do gry.

Młyn:

W przypadku podania do przodu w rugby sędzia dyktuje młyn, o którym pisałem we wcześniejszych notkach. W takiej sytuacji oba zespoły muszą ustawić się w odległości pięciu metrów od nóg ostatniego w związaniu zawodnika, a więc wiązacza (nr 8). Jest to istotne ponieważ dotyczy zarówno drużyny broniącej, jak i atakującej.

Aut:

Tutaj linia spalonego, to 10 metrów, od zawodników ustawionych do walki o piłkę wyrzucaną z autu. Dotyczy to zarówno obrońców, jak i atakujących, którzy mogą zmniejszyć tę odległość dopiero na znak sędziego. Do sytuacji takiej dochodzi wtedy, kiedy zawodnicy decydują się na związenie maula autowego. Dopóki maul ten nie zacznie się przesuwać, pozostali zawodnicy muszą pozostać 10 metrów od miejsca wrzutu do autu. Po opuszczeniu rąk przez sędziego, linię spalonego wyznacza linia „ostatnich nóg” obrońców maula.

Karny:

Przy rzucie karnym, obrońcy muszą znajdować się 10 metrów przed piłką. Przepis ten często zostaje wykorzystany do rozegrania tzw. szybkiego karnego. Zaraz po jego podyktowaniu, atakujący podbijają piłkę nogą (karny należy zacząć od kopu, nawet najmniejszego w postaci przesunięcia piłki nogą po ziemi) i wchodzi w kontakt w najbliższych obrońców, którzy według przepisów nie mają prawa go zatrzymać. Jeśli to zrobią sędzia odgwizduje drugi karny, o kolejne 10 metrów bliżej pola punktowego piętnastki winnej przewinienia. Tego karnego nie można rozegrać już szybko, ale należy czekać, aż przeciwnik ustawi się w odległości 10 metrów.

Gra otwarta

W grze otwartej linię spalonego wyznacza piłka. Oznacza to, że nie możemy ustawić się pomiędzy przeciwnikami i próbować odbierać im piłkę. Obrońcy zawsze muszą mieć przed sobą atakujących. Wyjątkiem jest oczywiście sytuacja, w której atakujący przerywa linię korzyści. Wtedy obrońcy ścigający go i będący teoretycznie na pozycji spalonej mogą go zatrzymywać. Łączy się to z przepisem o tzw. Zawodniku wracającym. Jeśli przez przypadek znalazłem się za plecami atakujących, a więc na pozycji spalonej i w trakcie kiedy wracałem do swojej linii obronnej, piłka wpadła mi w ręce, mogę zacząć atakować. Intencją w tej sytuacji nie było bowiem przechwycenie „jaja” tylko powrót do defensywy.

Spalony po kopie:

W przypadku kopu w grze otwartej sytuacja jest analogiczna do rozpoczęcia. Jeśli piłkę ma powiedzmy obrońca (nr 15) i kopnie ją w kierunku przeciwnika, wszyscy jego koledzy, znajdujący się przed nim są na pozycji spalonej. Żeby mogli włączyć się do gry muszą cofnąć się za obrońcę lub ten, biegnąc do przodu musi ich minąć tym samym „uwalniając” ich z pozycji spalonej. Jeśli, któryś z zawodników, nie będąc wyprzedzonym przez kopiącego ruszy do obrony i przeszkodzi w rozegraniu piłki, sędzia dyktuje rzut karny z miejsca kopu.

Linia spalonego w ruckach:

Kiedy dojdzie do przegrupowania, czyli tzw. rucka, wszyscy obrońcy muszą ustawić się w linii, wyznaczonej przez nogi ostatniego z ich strony zawodnika zaangażowanego w przegrupowanie. Do przodu defensorzy mogą ruszyć dopiero, kiedy piłka wypadnie z rucka lub zostanie podniesiona z ziemi przez któregoś z zawodników drużyny przeciwnej.
Aby w rucku zabrać piłkę przeciwnikowi, należy przerwać linię spalonego, czyli przepchnąć obrońców w przegrupowaniu, przekroczyć leżącego na ziemi gracza i podnieść piłkę. Tylko w takiej sytuacji piłka może zostać prawidłowo odzyskana bez interwencji sędziego.


RUCK czyli PRZEGRUPOWANIE

Ruck to element, który większości osób pierwszy raz oglądającym mecz rugby wydaje się być bezładną „kupą mięsa”, w której trudno cokolwiek dostrzec, a przede wszystkim trudno uwierzyć, by było to w jakiś sposób uporządkowane. Rzeczywiście sędziemu nieraz trudno podjąć decyzję, która z drużyn popełniła przewinienie, ale na ogół sytuacja jest klarowna.

Kiedy zawodnik z piłką jest zaszarżowany i upada na ziemię ma obowiązek płynnym ruchem odłożyć ją na ziemię po swojej stronie lub odrzucić do partnera. W tym czasie, jego koledzy mają za zadanie szybko zneutralizować przeciwników, którzy chcą przejść nad leżącym i zabrać mu piłkę. Dokonuje się tego przez tzw. czyszczenie. Czyszczenie to po prostu odepchnięcie przeciwnika i zajęcie pozycji nad leżącym, tak aby piłka pozostała niezagrożona i łącznik młyna mógł spokojnie zagrać ja swoim kolegom. Jeśli czyszczący nie zdążą odepchnąć przeciwnika, a leżący na ziemi nie pozwoli sobie wyrwać piłki z rąk, sędzia dyktuje rzut karny.
W tym momencie zaczynają się schody z dostrzeżeniem przewinień. Po pierwsze do rucka można się dołączyć tylko poprzez tzw. „wrota”, które wyznacza leżący na ziemi zawodnik. Wejście z boku powoduje natychmiastowe odgwizdanie karnego.



Żaden z zawodników w przegrupowaniu nie może mieć głowy i ramion poniżej linii bioder, gdyż jest to niedozwolone i niebezpieczne zagranie.

Zabronione jest „przelatywanie” przez przegrupowanie. Należy utrzymać się na nogach i nie można uderzać w przeciwnika, po czym przerwać się na leżących na ziemi graczy. Zarówno strona broniąca piłki, jak i mająca za cel jej odebranie musi stosować się do tego przepisu, inaczej zostanie ukarana rzutem karnym.

Karny sędzia dyktuje także za tzw. „zabijanie gry”. Atakujący nie może przewrócić się w przegrupowaniu na stronę przeciwnika i utrudniać wyciągnięcie piłki z przegrupowania. Jeśli leży na piłce i nie pozwala jej wyciągnąć, również dojdzie do interwencji sędziego.

W przegrupowaniach zabronione jest również zagarnianie piłki, przez zawodników nie stojących na nogach. Jeśli przewrócili się, ale nie przeszkadzają w grze, sędzia pozwoli kontynuować grę, ale nie mogą oni już w żaden sposób sięgać po piłkę, czy próbować przesunąć ją na swoją stroną.

Oczywistą sprawą jest, że w ruckach nie dozwolone są żadne uderzenia pięściami, gryzieni, czy deptanie. Takie sytuacje jednak czasem się zdarzają i natychmiast są karane żółtymi i czerwonymi kartkami. Niedozwolone jest również skakanie nad przegrupowaniami!

żródło: RugbyPolska.pl
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?